Alif Hilal, znana wcześniej jako Lyra Pramuk (urodzona w 1990 roku w Stanach Zjednoczonych), tworzy wyjątkową formę muzyki kontemplacyjnej, w której zestraja niekończący się potencjał ludzkiego głosu z gwałtownie rozwijającą się technologią, kierując się ideami kolektywności, duchowości, świadomości i troski. Ta mieszkająca w Berlinie amerykańska artystka multidyscyplinarna (wokalistka, kompozytorka, producentka, didżejka, artystka performatywna i astrolożka) czerpie z własnego klasycznego wykształcenia muzycznego oraz z tradycji berlińskiej kultury klubowej, by tworzyć muzykę wymykającą się gatunkowej klasyfikacji, a inspirowaną folkiem, techno, muzyką gospel i eksperymentalnymi technikami. Jej twórczość doczekała się międzynarodowego uznania, wyrażonego na łamach takich pism i platform, jak m.in. Pitchfork, Mixmag i Vogue. „Hymnal”, drugi album artystki, jest swoistą księgą transformacyjnych pieśni uwielbienia. Płyta ta eksploruje ekstatyczne korzenie sakralnych praktyk rytualnych, rozwijając również wiele tematów poruszanych na „Fountain”, debiutanckim albumie artystki z 2020 roku, wydanym nakładem Bedroom Community. Współpracując przy albumie „Hymnal” z ansamblem smyczkowym Sonar Quartett, Alif stworzyła symfonię wszechświata, która zachęca słuchające jej osoby do szukania wspólnego wyzwolenia. Wśród innych realizacji artystki znajdują się: współpraca z Hermèsem w roli reżyserki muzyki i performerki w projekcie realizowanym na świeżym powietrzu wraz z francuską trupą taneczną (LA)HORDE (2023); współpraca z Manchester Collective, zwieńczona skomponowaniem przez Alif kameralnego utworu „Quanta” (2023); stworzenie ścieżki dźwiękowej do filmu Alessandra Roi „Con la grazia di un Dio”, prezentowanego na Festiwalu Filmowym w Wenecji (2023); wniesienie wkładu do wystaw artysty wizualnego Jakoba Kudsk Steensena (2025); operowa współpraca z rzeźbiarką Tau Lewis na Performa Biennale w Nowym Jorku (2025).